Buzdygan to jednoręczna broń obuchowa wschodniego autoramentu. W miarę, jak jego wartość na polu bitwy traciła na znaczeniu, zyskiwał (podobnie do buławy) rangę symbolu władzy wojskowej czy ogólniej – oznaki godności oficerskiej. Buława z głowicą kulistą różni się od buzdygana (głowica z piórami) nie tylko kształtem, lecz i – rangą. Pierwsza jest symbolem hetmańskiej lub marszałkowskiej władzy nad armią, a drugi był oznaką godności niższych szarż.
Do kultury popularnej buzdygan wkroczył za sprawą sienkiewiczowskiej kreacji konfederacji tykocińskiej. Podczas uczty w Kiejdanach litewscy dowódcy rzucili atrybuty godności oficerskiej pod nogi hetmana Janusza Radziwiłła (posiadacza buławy), co oznaczało symboliczne zerwanie posłuszeństwa; zrzeczenie się dowództwa i wypowiedzenie posłuszeństwa. Ów gwałtowny gest był najsilniejszą demonstracją żołnierskiego protestu z jednoczesnym wyrazem pogardy dla buławy radziwiłłowskiej.
Dziś nikt już nie miota buzdyganami, a wręcz odwrotnie – daruje je i przyjmuje. Bo współcześnie buzdygan można skojarzyć tylko z jedną funkcją; to prestiżowa nagroda przyznawana przez kwartalnik POLSKA ZBROJNA. Uhonorowano nim już z górą trzystu żołnierzy Wojska Polskiego, a także jednego psa. Był nim sierżant ETO, owczarek belgijski służący w Jednostce Wojskowej Komandosów w Lublińcu. Jako pierwszy pies w Wojsku Polskim skakał ze spadochronem z wysokości 6,5 tysiąca metrów, używając specjalistycznej aparatury tlenowej.
Dlaczego buzdygan POLSKI ZBROJNEJ jest tak cenioną przez żołnierzy dystynkcją? Ponieważ nie jest to nagroda przyznawana za wykonanie rozkazu w hierarchicznej instytucji, o której decydują dowódcy. To wyróżnienie ma ukorzenienie demokratyczne; kandydatów do uhonorowania nominują koledzy a nie komenda po linii łańcucha dowodzenia i zależności służbowej. To oni mówią: ona/on jest naszym bohaterem. Liczy się całokształt drogi nominata; także postawa, którą prezentuje poza służbą.
W niewielu sojuszniczych armiach odnajdziemy podobne inicjatywy. Z pewnością takim wyróżnieniem w USA jest USO Service Member of the Year – USA; cenione i prestiżowe. Nagroda przyznawana jest przez United Service Organizations, instytucję non-profit wspierającą żołnierzy. W Niemczech, ze względu na specyficzną kulturę „obywatela w mundurze”, podobne wyróżnienia przyznają stowarzyszenia rezerwistów i fundacje, jak choćby Deutscher BundeswehrVerband, często stojące w opozycji do hierarchicznego dowództwa w kwestiach socjalnych czy etycznych. Takim wyróżnieniem jest także Nagroda im. Wolfinga von Reichenberga, przyznawana przez Stowarzyszenie Rezerwistów Bundeswehry za osiągnięcia w dziedzinie polityki bezpieczeństwa oraz promocję wartości demokratycznych. Najbardziej znanym na świecie odpowiednikiem polskich Buzdyganów, jest natomiast brytyjska nagroda The Millies (Military Awards) organizowana przez dziennik „The Sun”, a wręczana podczas uroczystej gali z udziałem rodziny królewskiej.
Powyższy opis jest uzasadnieniem motywacji spółki ARMIT, która od wielu lat jest patronem konkursu POLSKI ZBROJNEJ. Ponieważ sami staramy się działać niestereotypowo, wychodzimy z założenia, iż w całym segmencie obronno-militarnym sukces wymaga działań niestandardowych i pragniemy wspierać ludzi tak myślących, do których przecież kierujemy nasze nowatorskie projekty. Wykorzystać pełną paletę ich zastosowań można tylko dzięki inicjatywie i wyobraźni.
